news

"Mit Trompete, Akkordeon und Kon- trabass erweitern 3'AIN ihr Schaf- fen auf jetzt die 3. CD. „Unland" lebt wie die Vorgänger von ent- spanntem Zusammenspiel mit wenigen Tönen in langen Komposi- tionen. Sehr harmonisch und musi- kalisch keinem Kontinent zuzuordnen."

"Met trompet, accordeon en contrabas breidt 3'AIN zijn oeuvre nu uit met de derde cd. „Unland” leeft, net als de voorgangers, van ontspannen samenspel met weinig noten in lange composities. Heel harmonieus en muzikaal en niet aan een bepaald continent toe te wijzen​."

Dankjewel Ohrensmauch voor deze warme review voor het nieuwe album Unland van 3'Ain.

► Lees de review door te klikken op de foto rechts. (In het Duits)

Soms komen de beste recensies niet van journalisten. Ze komen van mensen die erbij waren.

Een professional uit de Belgische muziekscene vertelde ons: “Jullie kregen Kasterlee aan het dansen en dat is niet evident! Het was KEIGOE, zoals ze dat in de Kempen zeggen.” De organisator zei simpelweg: “Het was eclectisch, gelaagd en mega-groovy.”

We nemen beide graag in ontvangst. Bedankt, Wisselfestival, voor het warme welkom, en bedankt aan iedereen die tot ver na middernacht met hen heeft gedanst. Jullie hebben van een concert een gedeeld moment gemaakt.

Deze foto’s zijn gemaakt door onze leerling-roady, Louise Provoost, die op het punt staat haar opleiding tot lichttechnicus te beginnen. We wensen haar het allerbeste voor het avontuur dat voor haar ligt. Moge dit slechts het begin zijn.

"...sorgt für duftige Aromeni die aparte klangfarbliche Mischung, nicht weniger aber der improvisatorische Assoziationsreichtum, mit dem das Trio flagrante melodische Anleihen aus Martinis Herkunftsheimat verinnerlicht."

“...zorgt voor heerlijke aroma's – niet alleen door de bijzondere klankkleurenmix, maar ook door de rijkdom aan improvisatorische associaties waarmee het trio opvallende melodische invloeden uit Martini's geboorteland verwerkt.”

Dankjewel Wolfgang Gratzer en Jazz Podium voor de warme review van het nieuw Album Unland.

► Lees de volledige review door op de link rechts te klikken. (in het Duits)

Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.
Sommige weken ruiken naar de zomer. Stof op festivalwegen. Accordeonkoffers in de schaduw. Een hond die naast de muzikanten slaapt. Een plein dat ’s middags leeg is en ’s avonds uit zijn voegen barst.

2000–2002 Belgische parkfestivals. Dorpskiosken. Openluchtpodia aan zee. Een band waar het zomerpubliek uit alle windstreken voor komt.
2006 Frankrijk. Toulouse. Ichis. Saint-Vallier. Geïmproviseerde podia. Pingpong tussen de soundchecks door. Een klein meisje dat voor het podium danst terwijl een hele accordeon-marchingband zich bij het concert voegt. Die tournee voelde minder als een strak schema en meer als een reizend dorp.
2007 Hoorn. Châlons-en-Champagne. De stilte voor de menigte. De waas die ontstaat wanneer koperblazers, ritme en mensen samen in beweging komen.
2008 Canada. Vancouver Island. Fort MacLeod. Watervallen. Workshops met muzikanten van elders. Nachtconcerten onder een uitgestrekte hemel. De weg werd een les in landschapskunde.
2016 Gentse Feesten. Repetities achter gesloten gordijnen. Gastmuzikanten van DROM. De stemmen van Mec Yek die zich op het podium voegen. En een Sint-Jacobs-publiek dat lijkt mee te ademen met de band.
2025 Genk. Afro-Latino. Nieuwe nummers van Vertigo. Een catwalk in plaats van een dansvloer. Dezelfde accordeonenergie die drie decennia geschiedenis meedraagt naar weer een zomernacht.

Verschillende festivals. Verschillende landen. Verschillende generaties in het publiek. Nog steeds aankomend met instrumenten. Nog steeds vertrekkend met verhalen. Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.